Tepe Menü
Ana Menü
Alt Menüler Kategoriler
İçerik
HOŞGELDİNİZ , Toplam : 1527
Hayatımızda yaşam similasyonu yaratma çabası aslında temel olarak The Sims serisinden daha öncesine dayanır. Kız çocukları evcilik ile kurdukları basit ve kusursuz aile ortamıyla, erkekler ise zaman zaman başka türde karıncalar atarak kaosa sürükledikleri karınca çiflikleriyle aslında bu serilerin ilk adımlarını istemden de olsa atmışlardır. Ve her ne kadar saklamaya çalışsak da içimizdeki çocuk zaman zaman ortaya çıkıp "eve" gelip plastik tencerelerle yemek yapma Animal Crossing aslında temel olarak evciliğin basitliğini ve bir karınca çiftliğinin tüm karmaşasını birleştirip oyunculara boş vakitlerinde keyifle oynayabilecekleri bir ortam sunuyor...
İlki 1938 yılında üretilen, neredeyse yetmiş yıllık mazisi olan "Kaplumbağa" şüphesiz ki dünyanın en sevimli arabalarından biridir. Vosvos, tosbağa gibi değişik değişik isimleri olan minik efsane 1998 yılında yeniden tasarlanıp gönülleri fethetmeye çalışsada, orijinal tosbağanın yeri bambaşkadır.
Bir gün bir arkadaşım bana MTW I'i getirdi. "Bak bunu oyuna, güzel bir oyun." dedi. Oyunu ilk açtığımda beğenmemiştim. Tam olarak neden olduğunu hatırlamıyorum ama içinden çıkamadığım, yani anlamadığım için olsa gerek. Sonra en iyi dostlarımdan biriyle bu oyunu oynamaya başladık. Sevdik biraz ama normal oynayamıyoruz, hileli oynuyoruz. Basıyoruz 1.000.000 florin geliyor, tabi karşımızda durabilen yok. Bu böyle olmaz deyip para kazanmanın yolunu bu sitedeki eşsiz rehber arşivinden öğrenip oynadık. MTW vazgeçilmez oldu. Viking Invasion paketinden sonra Rome geldi. Ama Rome ayrı, MTW ayrıydı bizim için. Sonunda beklediğim oldu. Creative Assembly, MTW'nin ruhunu RTW bedenine sokup, tuzu ve biberiyle MTWII başlığıyla bizlere verdi.
Oyunu anlatmaya başlamadan önce bir iki söz söylemek istiyorum sevgili okurlar.Yapımcıyı hakikaten buradan gözlerinden öpmek istiyorum. Belirli sınırları olan bir türde önceline göre kendilerini ancak bu kadar geliştirebilirlerdi. Anlayacağınız keyifli bir yazı bekliyor sizleri.
Reklamlardan sonra incelemeye geçebiliriz. DVD9'luk devasa diski yüklerken ne yalan söyleyeyim oyundan beklentilerim de yükleme boyutu kadar büyüktü. Daha oyunu açmamızla beraber görüyoruz ki Brian ve Ginanın hikayesi kaldığı yerin biraz ilerisinden devam ediyor. Tam da beklediğimiz gibi.
Çocukluğumda tüm yaşıtlarım gibi ben de Marvel'in çizgi romanlarını okuyarak ve çizgi filmlerini izleyerek büyüdüm, o çizgi romanlardaki karakterlere özendim ve onlar gibi olmaya çalıştım. Zaten kim çocukluğunda Spider Man, Fantastic 4 ve The Hulk'ın çizgi filmlerini izleyip de onlara özenmemiştir ki? Büyüdükçe ise Marvel evreninin ne kadar geniş bir evren olduğunu ve benim bu evren hakkında bildiklerimin ise anca koca okyanusta küçük bir damla olduğunu anladım. (Evet, sadece Spider Man, Fantastic 4 ve The Hulk'ı biliyordum.) Tabi zamanla aşağı yukarı tüm Marvel karakterlerini ve hikayelerini öğrendim. Marvel ise gün geçtikçe ününe ün katmaya devam etti ve çizgi romanları teker teker beyaz perdeye uyarlanmaya başladı. Kimi film çok başarılı olurken kimisi ise bekleneni veremedi. Marvel kahramanları artık 2 boyutlu olmaktan kurtulmuş ve beyaz perdeyi keşfetmişlerdi.
Son dönemlerde hızla büyüyerek popüler dosya paylaşım programlarının arasına katılan Ares, mp3, video, program, döküman vs. aramanızı ve bunları bilgisayarınıza indirmenizi sağlıyor. Türkçe dil desteği ile birlikte gelen program dosya indirme hızında bir hayli başarılı olmasıyla beraber chat, çoklu arama, audio/video player, dosya kütüphanesi ve transfer gibi özellikleri de bulunuyor.
Son zamanlarda duyduğu ve inanmak istemediği söylentilerin, abartılı bir gerçeklik içerisinde, ete kemiğe bürünerek karşısına çıkması Yoshitsune'nin sinirlerini geriyordu. Karşısında duran düşmana karşı daha temkinli olmalıydı. Korku, bushido savaşçısının içinde olan bir şey değildi. Onun ki daha çok Ki'nin bu kadar kirli bir şekilde kullanılmasına duyulan öfkeydi. Ki, temiz ve bu dünyaya ait enerjiydi, fakat bu karşısındaki düşmanlar karga-şeytan Tengu'dan daha kirli belki de daha da tehlikeliydi. Diğer dünyadan aldıkları gücü vücutlarındaki o pembemsi kristallerdeki parlaklıkta görebiliyordu. Bu ucubelere baktıkça kafası daha da karışıyordu.
Çocukluğumda tüm yaşıtlarım gibi ben de Marvel'in çizgi romanlarını okuyarak ve çizgi filmlerini izleyerek büyüdüm, o çizgi romanlardaki karakterlere özendim ve onlar gibi olmaya çalıştım. Zaten kim çocukluğunda Spider Man, Fantastic 4 ve The Hulk'ın çizgi filmlerini izleyip de onlara özenmemiştir ki? Büyüdükçe ise Marvel evreninin ne kadar geniş bir evren olduğunu ve benim bu evren hakkında bildiklerimin ise anca koca okyanusta küçük bir damla olduğunu anladım. (Evet, sadece Spider Man, Fantastic 4 ve The Hulk'ı biliyordum.) Tabi zamanla aşağı yukarı tüm Marvel karakterlerini ve hikayelerini öğrendim. Marvel ise gün geçtikçe ününe ün katmaya devam etti ve çizgi romanları teker teker beyaz perdeye uyarlanmaya başladı. Kimi film çok başarılı olurken kimisi ise bekleneni veremedi. Marvel kahramanları artık 2 boyutlu olmaktan kurtulmuş ve beyaz perdeyi keşfetmişlerdi. Tabi bu da yetmedi ve Marvel evrenini kapsayan birçok bilgisayar oyunu yapıldı, ama çoğu oyun sırf reklam amaçlı yapıldığı için başarılı olamadı, ta ki X-Men Legends gelene kadar... 2004 yılında Raven Software PS2 platformu için piyasaya sürdüğü X-Men Legends ile herkesi şaşırttı.
Türündeki ilk olan oyunlar ile aynı kefeye konduğunuzda işiniz hiç kolay değildir. Hep alışık olduğunuz tatlar, güzellikler ararsınız. Öyle ki eskiye o kadar bağlandığınız zamanlar olur ki mevcut güzellikleri göremeyebilirsiniz. Birçok forumda ve yabancı sitelerde Titan Quest ve Diablo tartışmaları hararetli dönse de, Titan Quest Diablo katili mi değil mi soruları sorulsa da ben sadece yeni çıkmış bir oyun olarak sizlere aktarmaya çalışacağım. O yüzden yazımda Diablo lafını bu paragraf dışında göremeyeceksiniz. Zaten oyunu Diablo fanlarından Erman sizlere farklı bir bakış açısı ile değerlendirecek. (4. sayfaya bakınız) Ben ise sadece Titan Quest'i uzun zaman bekleyen birisi olarak inceleyeceğim.
II. Dünya savaşı olmasaydı en çok hangi savaşın oyunu yapılırdı acaba? Ya da Naziler olmasaydı? Ben olsam Çanakkale destanının oyununu yapardım. Hep hayallerimde kalacak bu ütopya... Hal böyle olunca bir yerde tıkanıyor II.Dünya Savaşı konulu FPS oyunları. Adını sanını duymadığımız onlarca II.Dünya savaşını konu alan oyun çıkıyor. Çoğunu duymuyoruz, almıyoruz bile. Bu türden hiç şüphesiz oynadığımız en zevkli seriler Medal of Honor ve Call of Duty oluyor. Ama şöyle eskiye gidince Wolfenstein diye bir dev karşımıza çıkar ki ondan aldığım zevki yeni birçok oyundan alamamışımdır. Yapımda gerek silahların çeşitliliği gerekse atmosferi harikaydı. Bunda hiç şüphesiz ID gibi dev bir firmanın arkasında olması da yatmıyor değil. Uber Soldier ile ne alakası var demeyin bütün bunların. İşte Uber Soldier ile yapımcı II. Dünya savaşına farklı bir bakış açısı getirmeye ya da değişik bir Wolfenstein klonu ortaya çıkarmaya çalışmış da diyebilirim rahatlıkla.
Hatırlarsınız ilk True Crime'ı nasıl büyük bir heyecanla beklemiştik vakti zamanında. İlk çıkarması olan PlayStation 2'de yarattığı yankı hepimizin ilgisini çekmişti. PlayStation sahibi olmayanların bu ilgisini fark eden firma oyunu PC'ye uyarlamada gecikmedi. PlayStation'ın yakışıklılığından mıdır nedir oyunun PS2'de aldığı notlar 70'in üzerindeydi. Ama PC versiyonu PS2'dekiyle öyle bir tezat oluşturmuştu ki yaşadığımız hayal kırıklığı bile hissettiğimiz şaşkınlığın altında ezilmişti. Oyunun PC versiyonu tam bir faciaydı. Daha önce eleştirdiğimiz Dead to Rights'ın bile daha iyi olduğunu görmek gerçekten üzücü bir şeydi. Oyunun tamamen GTA kopyası olmasını bir yana bırakın PC'ye kontrol opsiyonu olmadan uyarlanması Activision'un adını kirletiyordu. Anlayacağınız gibi oyun birçok oyun otoritesi tarafından yerden yere vuruldu. Beğenenler de oyunun bir süre oynadıktan sonra ne kadar boş bir şey olduğunu anladılar. Ama yapımcılar o zamana kadar yapılan satışlardan memnun kalmış olacaklar ki, şuan True Crime 2 ile birlikteyiz. Cidden acayip mutluyum. Öyle ki aklıma buraya yazacak bir şey gelmiyor. İlk True Crime'ın GTA taklidi olduğunu söylemiştim. Oynamayanlarınız için söylüyorum. True Crime 2'de zenci bir karakteri yönlendiriyoruz... Neyse artık oyunun incelemesine geçelim. Zaten serinin öyle çok anlatılacak bir geçmişi yok.
Evet, Karanlıklar Prensesi, ya da diğer adıyla Angel of Darkness adlı kabusun üzerinden tam üç sene geçti. Paris'in göbeğinden Prag'a, oradan da daha birçok yere gidip "macera" yaşadığımız, serinin en kötü, en kaçınılası, en iğrenilesi oyunuydu belki de bu. Oyunun sadık fanlarını bile bezdirecek kadar acayip ve kullanışsız bir oynanışa, bir o kadar bug'a ve anlaşılamaz bir sona sahip olan oyundan sonra bizde alışkanlık yaratan bu Lara Croft konseptini şöyle bir gözden geçirmeye başladık. Acaba buraya kadar mıydı? İç sesimiz, "o kadar acımasız olma, her iyi şeyin bir sonu vardır, belki ileride bu büyük hata düzeltilebilir" dese de, dışımızdan durumun hiç de bu şekilde olamayacağını söylüyorduk ardı ardına. Bütün bunlar olurken, bu duyguyu bizlerle paylaşan milyonlarca insan, tepkilerini bizden daha iyi bir biçimde dillendirmiş olacaklar ki, oyunun yayıncı firması da bu olumsuzluk üzerine gitmeye karar verdi ve yapımcı firma, bir daha bu denli büyük bir hatanın olmaması için değiştirildi. Sonunda müjde verildi; Lara dönecekti, hem de hiç olmadığı kadar güzel, hızlı, etkileyici olarak. Acaba doğru muydu? Bekledik, bekledik... Oyunun tanıtım videolarını izledik, ekran görüntülerine baktık. "Sanki" dedik, "gerçekten bir değişim oluyor"...
Yarış simülasyonu deyince hep aşırı gerçekçi oyunlar bekleriz. Fizik kurallarına uygun sürüş teknikleri, gerçekçi yol tutuşu, gerçekçi pistler, profesyonel sürücüler gibi. İşte bunları tam anlamıyla yerine getirebilen, Pc oyuncuları için ayrı bir yeri olan ender oyunlardandır ToCA serisi. Her seri ile kendini geliştirmesini bilmiş ve 3. oyuna kadar gelebilmiştir. Şimdi rakiplerine baktığımızda hiç şüphesiz en dişlisi hep Gran Turismo olmuştur. Eğer bir Gran Turismo hayranı iseniz ve bir türlü vazgeçemeyip diğer simülasyonlara şans vermediyseniz ToCA 3 bu konuda gerçekten sizi şaşırtabilir.
Yarış oyunları en sevdiğim oyunlar arasında geliyor aslında. Ama hepsi de değil. Bildiğiniz gibi piyasada çok değişik tarzlarda yarış oyunları var. NFS tarzı, birçok arabadan ve pistten oluşan, yarışmanın yanında görsel zevk veren oyunlar var, ayrıca NASCAR tarzı, yine çok araba ama görülebilecek hiçbir mekan sunmayan, dönüp durduğunuz oyunlar var. Dönüp durmaktan da zevk alanlar var ama ben sevmediğimden, böyle yorumladım. yarışsever bir arkadaşım Gökçe ile sabahlara kadar oynayabilecek bir yarış oyunumuz oldu (Merak etmeyin, Gökçe erkek. Sabaha kadar sadece yarışmak zorunda kalıyoruz :P ). Bu oyunda, hem bol araba, hem bol pist, hem görülebilir mekanlar hem de bir ilk olacak, Ryan McKane'in hayatını yönettiğimiz konu var.
II. Dünya savaşı olmasaydı en çok hangi savaşın oyunu yapılırdı acaba? Ya da Naziler olmasaydı? Ben olsam Çanakkale destanının oyununu yapardım. Hep hayallerimde kalacak bu ütopya... Hal böyle olunca bir yerde tıkanıyor II.Dünya Savaşı konulu FPS oyunları. Adını sanını duymadığımız onlarca II.Dünya savaşını konu alan oyun çıkıyor. Çoğunu duymuyoruz, almıyoruz bile. Bu türden hiç şüphesiz oynadığımız en zevkli seriler Medal of Honor ve Call of Duty oluyor. Ama şöyle eskiye gidince Wolfenstein diye bir dev karşımıza çıkar ki ondan aldığım zevki yeni birçok oyundan alamamışımdır. Yapımda gerek silahların çeşitliliği gerekse atmosferi harikaydı. Bunda hiç şüphesiz ID gibi dev bir firmanın arkasında olması da yatmıyor değil. Uber Soldier ile ne alakası var demeyin bütün bunların. İşte Uber Soldier ile yapımcı II. Dünya savaşına farklı bir bakış açısı getirmeye ya da değişik bir Wolfenstein klonu ortaya çıkarmaya çalışmış da diyebilirim rahatlıkla.
Yan Bloklar
